تغییر رنگ پوست

تغییر رنگ پوست

تغییر رنگ پوست

 

تغییرات رنگ پوست باعث ایجاد مشکلات روحی و اجتماعی در افراد می شود، به خصوص در کسانی که به دلیل نوع شغل خود، تماس چهره به چهره و مستمر با دیگران دارند که می تواند موجب افسردگی یا تأثیر گذاری بر فعالیت فرد شود. از این رو شناخت علل این اختلالات رنگدانه ای در رنگ پوست و درمان صحیح تغییر رنگ پوست بسیار مهم است و گاه درمان های ناصحیح می تواند مشکل بیمار را زیادتر کند.

درمان بیمار که دچار تغییر رنگ پوست شده بایستی با توجه به علت بیماری ،شدت بیماری، شغل، شرایط اجتماعی و محیطی بیمار انجام شود. از طرف دیگر بایستی بیمار اطلاعات صحیحی از بیماری خود، روش درمان، طول مدت درمان و مراقبت های بعدی داشته باشد.تغییرات رنگ پوست به دو صورت است :

  • پر رنگی یا لک تیره ی صورت
  • کم رنگی یا سفید شدن صورت

در لک های تیره ی پوست افزایش در پیگمان ملانین یا افزایش سلول های رنگدانه ساز دیده می شود .عوامل مختلفی می توانند روی میزان و کیفیت رنگدانه ها و سلول های رنگدانه ساز تاثیر گذاشته و باعث تغییر رنگ پوست و ایجاد لک های تیره ی صورت شوند که عبارتند از :

  • بیماری ها و اختلالات ارثی و ژنتیکی
  • بیماری های سوخت و ساز سلولی
  • بیماری های هورمونی
  • بیماری های التهابی
  • عفونت های موضعی پوست
  • عوامل شیمیایی
  • داروها
  • علل تغذیه ای شامل کمبود ویتامین ها و سوء تغذیه و بالاخره بدخیمی های پوستی.

انواع تغییرات رنگ پوست در افراد

  • رنگ پوست ذاتی

رنگ پوست ذاتی که عبارتست از میزانی از رنگزایی ملانین که به صورت ژنتیکی تعیین شده و در غیاب هرگونه تماس با نور خورشید یا تأثیرات دیگر وجود دارد.

  • رنگ پوست اکتسابی

رنگ پوست اکتسابی که به علت تماس با نور آفتاب یا عوامل هورمونی(همانند حاملگی ) به وجود می آید. در بعضی بیماری ها نیز مثل ملاسما (لک صورت) و آدیسون در اثر هر دو عامل، یعنی تداخل بین عوامل هورمونی و نور آفتاب به وجود می آید. سلول های حاوی رنگدانه های پوست در نقاط مختلف بدن تراکم متفاوتی دارند، ولی بیشتر در صورت و ناحیه ی تناسلی دیده شده و تعداد آنها در نقاط در معرض نور دو برابر نقاط پوشیده شده است. از طرف دیگر پررنگی یا سیاه بودن پوست ممکن است در مواردی مفید نباشد.

مثلاً سیاه پوستان ۳۰ درصد بیشتر از سفید پوستان، گرما از آفتاب دریافت کرده و این گرما با تعریق بیشتر خنثی می شود، در حالی که در آب و هوای سرد ،پوست های روشن گرمای کمتری از طریق تابش از دست می دهند. عیب دیگر پیگمانتاسیون یا پُر رنگی پوست ممانعت از ساخت ویتامین D در بدن است. به طوری که در نواحی فقیرنشین، اطفال سیاه پوست بیشتر از سفید ها مستعد به راشیتیسم یا کمبود ویتامین D هستند، البته با توجه به این واقعیت که در سیاه پوستان مقاومت بیشتری نسبت به مالاریا، بیماری های انگلی و بیماری های عفونی، علی رغم اشعه ی آفتاب شدید و سوء تغذیه وجود دارد، به نظر می رسد تیرگی پوست یک پدیده ی ثانوی در روند تکاملی آنهاست .فاکتورهای ژنتیکی، نقش اولیه و اصلی را در تعیین درجه ی رنگ طبیعی پوست و پاسخ به اشعه ی آفتاب بازی می کنند. اختلافات نژادی بیشتر در شکل رنگدانه ای پوست است .

انواع تیرگی پوست در موقع تماس با نور آفتاب

  • تیرگی فوری پوست که بیشتر در افراد سبزه بوجود می آید و موقتی است و همان گونه که به سرعت ایجاد می شود، به زودی هم ناپدید می شود.
  • افزایش تدریجی تیرگی پوست متعاقب قرمزی آن که ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از تماس با نور آفتاب وجود می آید.

 

انواع پوست از لحاظ رنگ

  • پوست نوع یک و دو

این رنگ پوست مربوط به نژاد اروپایی است. این افراد پوست بسیار روشن و چشم های آبی دارند و در مقابل آفتاب به هیچ وجه برنزه نمی شوند و سوختگی پوست آنها سریع است.

  • پوست نوع سوم و چهارم

این رنگ پوست که در افراد سبزه و آسیایی وجود دارد. این افراد در مقابل آفتاب برنزه می شوند و سوختگی پوست در آنها کم یا متوسط است. -

  • پوست نوع پنجم و ششم

این رنگ پوست که به طور عمیق پیگمانته(تیره) است و در افراد سیاه پوست وجود دارد. معمولاً این گروه در مقابل آفتاب مقاوم هستند.

منبع : کتاب رازهای زیبایی و جوانی

خدمات تخصصی معرفی شده در این سایت صرفا جهت آگاهی و اطلاع می باشد

Leave a Reply