4d47d5c6-7bb6-4844-a9eb-a9d85f195c77

ستون فقرات لومبار (کمری) شامل پنج مهره در قسمت پایینی ستون فقرات بین دنده ها و لگن می باشد. تنگی کانال نخاع کمری عبارت است از باریک شدن کانال نخاعی که باعث فشرده شدن اعصابی می شود که از طریق کمر به سمت پاها حرکت می کنند. در حالی که این بیماری ممکن است افراد جوان تر را به علت رشد تحت تاثیر قرار دهد، اما اغلب نوعی بیماری دژنراتیو یا انحطاطی است که افراد  ۶۰ سال و بالاتر را متاثر می کند. ممکن است با گذر سن از میزان نرمی دیسک های کمری کاسته شده و به کاهش ارتفاع دیسک و بیرون زدگی (فتق) دیسک سفت شده به درون کانال نخاعی منجر شود.

بسته به شدت بیماری، تنگی کانال نخاع  ممکن است علائمی را از خود بروز دهد یا هیچ علائمی نداشته باشد. باریک شدن کانال نخاعی به خودی خود این علائم را ایجاد نمی کند. بلکه التهاب اعصاب به علت افزایش فشار است که باعث بروز علائم قابل توجه می شود.

علائم و نشانه ها

مهمترین علائم عبارتند از

•کمردرد ممکن است باشد و ممکن است وجود نداشته باشد.

•درد سوزاننده در باسن و اندام های تحتانی. این احساس درد و سوزش بر اثر همان فشاری است که روی ریشه های عصبی وارد میشود. وقتی اعصابی که در حال خروج از نخاع و رفتن به اندام تحتانی هستند فشرده می شوند درد در محلی احساس می شود که آن اعصاب باید در نهایت به آن جا بروند. بطور مثال اگر عصبی که باید به پشت ساق رفته و حس آن جا را تامین کند تحت فشار قرار گیرد درد در پشت ساق احساس می شود.

•احساس بی حسی یا گزگز و سوزن سوزن شدن در باسن و ران و ساق پا. این مشکل هم بر اثر فشار به اعصاب ایجاد می شود

•ضعیف شدن عضلات ران و ساق. وقتی فشار به عصب بیشتر می شود کارکرد حرکتی عصب هم مختل می شود. عضلاتی که آن عصب به آن ها می رسد ضعیف می شوند و فرد احساس ضعف و سنگینی در هر دو اندام تحتانی می کند. ممکن است بیمار کلاً توانایی بالا آوردن مچ پایش را از دست بدهد و موقع راه رفتن پایش را روی زمین بکشد.

•درد در نشستن و خم شدن به جلو کمتر می شود. در خم شدن به جلو و نشستن فضای بین مهره ای یعنی همان دهانه ای که ذکر کردیم باز تر شده فشار روی عصب کمتر می شود پس علائم بیمار در این حالات کاهش پیدا می کند.

تشخیص

بعد از اینکه پزشک با بیمار در مورد مشکلاتش صحبت کرده و اطلاعات لازم را کسب می کند وی را دقیقاً معاینه کرده و در صورت مشکوک شدن به تنگی کانال نخاعی بررسی های پاراکلینیکی را برای بررسی بیشتر انجام می دهد. رادیوگرافی ساده می تواند تغییرات کلی را در ستون مهره نشان دهد ولی برای بررسی نخاع و ریشه های عصبی باید از روش های تصویر برداری دیگری استفاده کرد.

استفاده از میلوگرافی بصورت تزریق دارو در اطراف نخاع و سپس عکس برداری از آن یکی از روش های تشخیصی است. امروزه این روش تا حد زیادی جای خود را به ام آر آی داده است.گاهی اوقات پزشک معالج با استفاده از الکترومیوگرافی یا تست نوار عصب و عضله وضعیت ریشه های عصبی نخاع را بررسی می کند.

برای درمان تنگی کانال نخاعی هم از روش های غیر جراحی و هم از روش های جراحی استفاده می شود.

عوارض

- بی حسی پاها که باعث آسیب آنها می شود.

- تغییرات جسمی ایجاد شده توسط فشار وارده بر عصب نخاع ممکن است دائمی باشد و حتی اگر فشار از بین برود، تغییرات ایجاد شده باقی می مانند.

"از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)"