کمر دردی که تنها به مدت شش هفته به طول بیانجامد، به عنوان کمر درد شدید (حاد) شناخته می شود. این  کمر درد به شکل های سوزش، کوفتگی، تیر کشیدن، تیز یا کند، واضح یا مبهم احساس می شود. شدت این کمر درد ممکن از میزان خفیف تا سطح شدید در نوسان باشد. همچنین، کمر درد شدید حتی بر نواحی لگن و ران و قسمت باسن بیمار تأثیر گذار است.

کمر  درد می تواند ناشی از فعالیت بیش از حد و یا آسیب خاصی باشد اما در اغلب اوقات بدون مشخص بودن منشأ دقیقی ایجاد می شود. در برخی از مواردکمردرد به صورت ناگهانی ایجاد می شود و یا به صورت تدریجی گسترش پیدا می کند.۸۰درصد انسان ها حداقل یک بار کمر درد شدید را در طول زندگی خود تجربه کرده اند. هر دوره ای از زندگی که در نظر بگیرید ۱۵ درصد افراد دچار کمر درد شدید شده اند. به این ترتیب علایم کمر درد شدید به عنوان بخشی از تجربیات زندگی افراد در نظر گرفته می شود.

Have-a-Back-Pain-Free-Day-mdn

علائم و نشانه ها

کمر درد شدید تا حدودی خطرناک می باشد. علائم این کمر درد عمدتاَ چندان مشکل ساز و خطرناک نمی باشند. اگر دیسکی از کمر آسیب دیده باشد و حتی پاره شده باشد ممکن است بدون عمل جراحی بهبود  یابد. این نوع از کمر درد به ندرت به خاطر فرآیند های خطرناکی همچون، شکستگی استخوان، عفونت و یا سرطان به وجود می آید. کمر درد شدید در افراد بالای ۵۰ سال، افراد با سابقه سرطان، یا تب شدید، در افراد دیابتی، مصرف کنندگان مشروبات الکی و دارو های کورتیکواستروئیدها، همچنین افراد دارای پوکی استخوان بسیار شایع است.

اگر علائمی از درد زانو، احساس ضعف و یا سختی در کنترل مثانه یا شکم وجود داشته باشد، نشانه این است که انجام معاینات پزشکی امری ضروری است. همچنین، اگر کمر درد بیش از شش ماه به طول بیانجامد باید به  پزشک مراجعه  نمود و معاینات پزشکی را انجام داد.

علت کمر درد شدید

در اغلب اوقات شناسایی منشأ مشخصی برای علت کمر درد شدید کاری دشوار است. در حقیقت، این نوع درد می تواند از نواحی مختلفی از بدن همچون ماهیچه ها، بافت همبند نرم، رباط ها، غضروف ها و کپسول های مفصلی و رگ های خونی نشأت گرفته باشد. به هر حال؛ پارگی، کشیدگی، اتساع، و یا رگ به رگ شدن این بافت ها؛ و نیز پارگی حلقوی (پارگی کوچک که در ناحیه بیرونی دیسک بین مهره ها رخ می دهد) می توانند باعث کمر درد شدید شوند. حتی اگر میزان آسیب بافت ها ناچیز باشد و سریعاً ترمیم یابند اما میزان کمر درد ایجاد شده بسیار شدید می باشد.

صرف نظر از این که بافت آسیب دیده باعث ایجاد کمردرد می شود، مجموعه از اتفاقات نیز در جریان این آسیب دیدگی سبب افزایش شدت کمر درد می گردند. به عنوان مثال؛ بدن در پاسخ به آسیب دیدگی بافت انواع مختلفی از مواد شیمیایی را آزاد می کند. به این ترتیب؛ این مواد شیمیایی تارهای عصبی حساس به درد را تحریک می کنند و درنتیجه باعث ایجاد احساس درد در آن ناحیه می شوند. برخی از این مواد شیمایی نیز از طریق ایجاد التهاب و تورم باعث ایجاد کمر درد می شوند. افزون بر این، مواد  شیمیایی که باعث ایجاد تورم شده اند ممکن است با بازخورد و ارسال سیگنال های بیشتر درد باعث شوند که تورم همیشگی در قسمت آسیب دیده مشاهده شود. التهابات ناشی از مواد شیمیایی به مدت چندین روز و حتی هفته وجود دارند.

گرفتگی عضلانی (اسپاسم) در بافت ها می تواند باعث تغییر ستون فقرات شود (تغییر ستون فقرات به این معناست که بخشی از بدن به یک سمت کج شود)، این امر نیز سبب عدم هماهنگی عضلات می گردد. افزون بر این، در هنگام گرفتگی عضلانی مواد غذایی موجود در خون نمی توانند به ناحیه آسیب دیده برسند که به نوبه خود سبب کاهش انتقال و تأمین اکسیژن و مواد مورد نیاز می شود. نتیجه امر این که، مکانیسم هایی که از ایجاد التهاب جلوگیری می کنند دچار اختلال می شوند و زمینه برای التهاب در ناحیه آسیب دیده فراهم می گردد.

تشخیص

در اغلب اوقات نیازی به چنین آزمایش هایی نیست. اما اگر افرادی که دارای  ترومای شدید هستند، یا افراد بالای ۵۰ سال باشد، یا سابقه سرطان، تب، دیابت و دیگر مشکلات پزشکی داشته باشند، همچنین معتادان، افراد دارای اختلالات در کارکرد مثانه و روده، یا دچار درد های شبانه و پوکی استخوان؛ این نوع درد (کمر درد شدید) دیده شود انجام آزمایش های عکس برداری می تواند در روند درمان کمردرد کار ساز باشد.

انواع مختلفی از آزمایش های عکس برداری  در تشخیص کمردرد وجود دارد که عبارتند از: اشعه ایکس، عکس برداری از استخوان، سی تی اسکن، و ام آر آی. انتخاب هر یک از این آزمایش ها بسته به شرایط و وضعیت پزشکی بیمار دارد.  توجه به این نکته بسیار حائز اهمیت است که تشخیص نهایی بر اساس ترکیبی از سوابق پزشکی، معاینات پزشکی و آزمایش های تشخیصی صورت می گیرد و نه فقط بر اساس آزمایش های عکس برداری.

خبر خوب این که حتی اگر منشأ کمر درد شدید مشخص نباشد، پس از مدتی این کمر درد تسکین پیدا می کند و بافت های آسیب دیده به حالت اولیه خود باز می گردند. پنجاه درصد از بخشی های آسیب دیده در دو هفته اول به طور کامل التیام پیدا می کنند. پس از گذشت شش هفته نیز از  ۸۰ درصد کمر درد کاسته شده است. متأسفانه مدت و شدت کمر درد در یک ناحیه را نمی توان بر اساس محل و میزان آسیب دیدگی، و یا حتی شدت اولیه درد پیش بینی نمود. کمر درد در اولین روز های آسیب دیدگی می تواند بسیار آزار دهنده باشد

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)