post_image

از عواملی که باعث تغییر در حجم سینه‌ ها در طول زندگی می‌ شود می ‌توان به افزایش وزن و به دنبال آن افزایش بافت چربی در کل بدن و همچنین سینه‌ ها و برعکس لاغری و کاهش وزن و به دنبال آن کاهش چربی و کوچکی سینه‌ ها، حاملگی و افزایش حجم سینه‌ ها و کوچک و جمع و چروکیده شدن سینه بعد از پایان دوران شیردهی اشاره نمود- مکمل استروژن و پروژسترون، دارو، اختلالات هورمونی، یائسگی و در نهایت پیری از عوامل دیگری هستند که روی حجم سینه ‌ها تاثیر می‌ گذارد. به همین دلایل بزرگ کردن سینه یکی از شایع‌ ترین عمل‌های جراحی زیبایی مورد درخواست بانوان در جهان است. جراحی سینه شامل عمل جراحی است که پروتزهای مصنوعی را برای افزایش اندازه و بهبود شکل سینه ‌ها مورد استفاده قرار می ‌دهند. انجام عمل پروتز سینه یا بزرگ کردن سینه‌ ها باعث بهبود و بهتر شدن اندازه و شکل سینه به خصوص در افرادی که سینه ‌هایی ناموزون و نامتوازن و یا کاملا رشد نکرده دارند می ‌شود.
در میان اعمال جراحی پلاستیک شایع عمل ایمپلنت سینه (پروتز سینه) از جمله موفق ترین جراحی هاست که تاثیر زیادی در بهبود اعتماد به نفس در روابط خانوادگی و اجتماعی فرد دارد. باید توجه داشت که بیش از ۴۰ سال است که ایمپلنت سینه (پروتز سینه) استفاده می شود . با پیشرفت تکنولوژی به طور مرتب نسل های جدیدتر و با کیفیت بهتر این ایمپلنت سینه (پروتز سینه) ها وارد بازار می شود به قسمی که شاید هیچ وسیله ی پزشکی به اندازه ی ایمپلنت سینه (پروتز های سینه) مورد نقد و بررسی قرار نگرفته باشد
به طور کلی کاندیداهای پروتز سینه را می توان به ۲ دسته تقسیم کرد:
۱- افرادی که بافت سینه شان رشد کافی نداشته است که این عدم رشد می تواند دو طرفه (متقارن) یا یک طرفه (غیر متقارن و با تفاوت زیاد سایز دو سینه با هم ) باشد. همچنین کسانیکه عدم تناسب سایز موجود سینه با پهنای قفسه ی سینه و باسن دارند و گذشته از بحث مسائل ظاهری به علت مشکل در پیدا کردن لباس مناسب در بسیاری از موارد انگیزه انجام عمل جراحی ایمپلنت سینه (پروتز سینه) را پیدا می کند.
۲- افرادی که پس از زایمان کاهش وزن شدید افزایش سن یا عمل جراحی سرطان سینه بافت طبیعی سینه را از دست داده اند.این دسته افراد معمولا بیش از ۳۰ سال دارند . به طور کلی سازمان دارویی آمریکاFDA در افراد بالای ۲۲ سال اجازه ی گذاشتن ایمپلنت سینه ( پروتز سینه) با کاربردهای زیبایی و در هر سنی اجازه ی گذاشتن ایمپلنت سینه(پروتز سینه) با کاربردهای ترمیمی (مثلا متعاقب برداشتن سینه به علت سرطان ) را داده است

کاربرد پروتز (ایمپلنت) سینه

۱- افزایش اندازه در کسانی که بافت سینه در آن ها رشد نکرده است یا به دنبال کاهش وزن شدید یا شیردهی تحلیل یافته است.
۲- بهبود افتادگی خفیف سینه یا کمک به ترمیم افتادگی های متوسط یا شدید سینه ضمن عمل لیفت سینه
۳- بهبود عدم تقارن های مادرزادی سینه
۴- ترمیم محل سینه به دنبال برداشته شدن به علت سرطان
۵- کمک به ایجاد تناسب با عرض قفسه ی سینه

انواع پروتز (ایمپلنت) سینه و تفاوت های آنها

ایمپلنت سینه (پروتز سینه) ها را بر اساس جنس محتویات داخل، نوع، سطح، مقدار برجستگی و شکل می توان تقسیم بندی کرد که به توضیح هر کدام می پردازیم:
۱-جنس محتویات داخلی: تمام ایمپلنت سینه ( پروتز سینه) ها پوششی از جنس سیلیکون سخت دارند. اما ممکن است داخل این پوشش از سرم نمکی (سالین) یا ژل سیلیکون پر شده باشد که بنابراین ایمپلنت سینه (پروتز سینه) ها بر این اساس به دو دسته تقسیم می شوند.البته اخیرا انواع مخلوطی از ایمپلنت سینه (پروتز سینه) ها که داخلشان هم سرم نمکی و هم ژل سیلیکونی وجود دارد، ساخته شده است که کاربردهای خاص خود را دارند.
۲-نوع سطح :هر کدام از ایمپلنت سینه(پروتز سینه) های سالین یا ژل ممکن است دارای پوششی صاف (smooth ) یا زبر (textured )از جنس سیلیکون باشد که هدف از پیدایش (پروتز سینه) های زبر کاهش عارضه ی انقباض کپسولی است. هر کدام از این دو نوع ایمپلنت سینه (پروتز سینه) طرفداران خاص خود را دارند . اما ایمپلنت سینه(پروتز سینه) های زبر پرطرفدار تر هستند.
۳-شکل: ایمپلنت سینه (پروتز سینه) ها را بر اساس شکل می توان به دو دسته تقسیم کرد: ۱- گرد. ۲- قطره اشکی یا آناتومیکال. در ایمپلنت (پروتز سینه) های گرد در نمای رخ و نیم رخ پروتز متقارن و شبیه نیمکره است. اما در شکل قطره اشکی قسمت بالای ایمپلنت (پروتز سینه) کم ضخامت تر از قسمت پایین آن است.پروتز های قطره اشکی با هدف ایجاد نمای طبیعی تر سینه که قسمت بالا خالی تر از قسمت پایین است ساخته شدند و طرفداران خاص خود را دارند.

نحوه انتخاب بهترین اندازه ی پروتز

پروتزهای سینه انواع و اندازه‌ های مختلفی دارند و برای هر فردی ممکن است متفاوت باشد. پروتز سینه با اندازه‌ های مختلف، در زمان مختلف، نتایج متفاوتی ایجاد می‌ کند. مهم ‌ترین اصل در انتخاب پروتز این است که به شما ظاهری موزون ‌تر و مناسب‌ تر بدهد که این کار باید توسط پزشک صورت گیرد. پزشک در هنگام مشاوره، سینه و قفسه سینه ی شما را اندازه می ‌گیرد تا اندازه مناسب شما را به دست آورد و با این اندازه ‌گیری‌ ها ظاهر شما را با بهترین اندازه سینه تصور می‌ کند و در نظر می‌ گیرد.
عامل محدود کننده در انتخاب اندازه سینه، فضای در دسترس در زیر سینه است. همان طور که حجم هر نوع پروتز افزایش می‌ یابد به پهنای آن هم اضافه می ‌شود. بنابراین اگر شما پروتزی را انتخاب کنید که بیش از اندازه بزرگ باشد، لبه‌ ها و کناره ‌های آن ممکن است از اطراف بافت سینه اصلی بیرون بزند و حتی تا گودی زیر بغل نیز برسد که این حالت برای اغلب افراد نامطلوب است. همچنین امکان چروک، چین‌ خوردگی و دیگر مشکلات نیز افزایش می ‌یابد.

بعد از عمل جراحی

* درد بعد از عمل جراحی بزرگ کردن سینه تا حدی وجود دارد؛ ولی در هر فرد با فرد دیگری متفاوت است و البته بستگی به محل قرارگیری پروتز نیز دارد، مکان قرار دادن پروتز سینه در پشت ماهیچه سینه ‌ای همراه با درد بیشتری است، چون باید مقداری از ماهیچه بریده شود تا فضایی برای گذاشتن پروتز سینه باز شود.
معمولا در ۵ روز اول بعد از عمل، نیاز به مُسکن برای کم کردن درد از سوی پزشک تجویز می‌ شود.
* بعد از عمل، سینه‌ ها تا حدودی ورم کرده و این حالت معمولا ۲ تا ۳ هفته بعد از بین می‌ رود. گاهی ممکن است ورم دو سینه با هم متفاوت باشد. این حالت کاملا عادی است و به مرور زمان برطرف می ‌شود.

* بعد از عمل، مساله ‌ای که برخی افراد را دچار نگرانی می‌ کند، ‌این است که اظهار می ‌‌کنند سینه خیلی در بالا قرار گرفته که این حالت نیز عادی است. در طی ۲ ماه بعد از عمل پروتز در اثر جاذبه زمین جای خود را پیدا کرده و به پایین آمده و حالت طبیعی پیدا می ‌‌کند و حتی ممکن است که یک طرف سریع‌ تر از طرف دیگر پایین بیاید که این مشکل نیز به مرور زمان برطرف می ‌شود.
تغییر احساس در نوک سینه و خود سینه نیز موقتی است. بعضی بیماران کاملا حس سینه ‌‌شان را از دست می ‌دهند. برخی فقط کمی کاهش در حس سینه دارند و بعضی افزایش حس دارند. در اکثر موارد بزودی این مشکل برطرف می‌ شود.

عوارض

به طور کلی این عمل نیز مانند تمام اعمال جراحی دیگر می تواند عوارضی به دنبال داشته باشد. به دنبال این جراحی، ۲ دسته از عوارض می ‌توانند برای بیمار ایجاد شوند.
۱- عوارضی که می ‌توانند در تمام اعمال جراحی ایجاد شود. مثل عفونت محل زخم، عوارض بیهوشی و خونریزی و... که جزو شاخص ‌ترین مثال‌ ها در این خصوص می باشد. اگر چه این عوارض در عمل جراحی پروتز سینه بسیار نادر می‌ باشد؛ ولی به‌ هر حال احتمال ناچیزی از وقوع وجود دارد.
۲- عوارض اختصاصی در این عمل، ایجاد عفونت پروتز است. این عارضه به ویژه با درمان‌ های پیشگیرانه آنتی‌ بیوتیکی بسیار نادر است و احتمال ایجاد آن، بسیار کم می‌ باشد. عارضه دیگر ایجاد کپسول دور پروتز است. گاهی سیستم دفاعی بدن فرد در دراز مدت، پروتز را به عنوان یک جسم خارجی در نظر گرفته و به آن حمله می ‌کند. در این حالت کپسولی دور پروتز ایجاد می‌ شود و التهاب آن باعث کشش و کوچک شدن فضا و سفتی و تغییر شکل سینه می ‌شود.
اگرچه این حالت نیز قابل درمان به وسیله داروها یا جراحی دیگر است ولی این عارضه از مواردی است که آزار دهنده می ‌باشد. پیش ‌بینی این ‌که این حالت در کدام بیمار ایجاد می ‌شود بسیار مشکل است. (وجود کپسول به خودی خود یک موضوع طبیعی است اما منقبض‌ شدن آن باعث بروز این عارضه و بد شکلی سینه می ‌شود) امروزه با به کارگیری پروتز‌‌های جدید این عارضه کمتر دیده شده است.

آیا شیردهی و حاملگی برای زنانی که پروتز سینه دارند امکان ‌پذیر است؟

باید این مساله را بدانید که پروتز سینه هیچ مانعی را برای شیردهی ایجاد نمی‌ کند و فرد قادر به تولید شیر کافی خواهد بود.حاملگی برای فردی که پروتز سینه دارد هیچ مانعی ندارد و مانند تمام افراد عادی بافت‌ های سینه در طی بارداری بزرگ شده و پوست نیز کشیده می ‌شود و بعد از حاملگی و پایان شیردهی بافت سینه کوچک و جمع خواهد شد. پیش ‌بینی این‌ که چه میزان، این تغییرات رخ خواهد داد غیرممکن است ولی حجم پروتز سینه طی بارداری و شیردهی به همان اندازه باقی خواهد ماند.

نکات مهم بعد از عمل

بعد از عمل به آرامی می ‌توانید راه بروید و کارهای بسیار سبک را انجام دهید ولی باید توجه داشته باشید که تا ۱۰ روز اول از انجام هرگونه کارهای کشیدنی یا بلند کردنی پرهیز کنید. بعد از این مدت حتی می ‌توانید به سر کار خود برگردید، تمرینات سبک دست و پاها را بعد از ۳ هفته شروع کنید و تمرینات بازوها و شانه‌ ها و شنا کردن را می ‌توانید بعد از ۶ هفته شروع کنید. رانندگی کردن بعد از یک هفته مجاز است و فعالیت جنسی بعد از ۴ هفته مانعی ندارد.
محل زخم باید بانداژ مناسبی داشته باشد و لازم است که به مدت ۲ هفته مکان عمل را خشک نگه دارید. بعد از یک هفته پانسمان برداشته خواهد شد و زخم بررسی و بازبینی شده و کمی تمیز می‌ شود. خوشبختانه جای زخم‌ ها کوچک بوده و حدود ۴ سانتی ‌متر است. در ابتدا جای زخم‌ ها قرمز، ملتهب، برجسته و حتی دارای خارش می ‌باشد که به مرور زمان کم رنگ شده و صاف می‌ شود. این فرآیند یک حالت عادی در التیام زخم است و حدود ۲ سال طول می ‌کشد. برای تسریع و تسهیل فرآیند ترمیم می‌ توان از لیزر رفع جای زخم و ماساژ روزانه کمک گرفت.

افراد مناسب برای جراحی

افراد مناسب برای این جراحی کسانی هستند که سینه‌ های کوچکی دارند و می ‌خواهند سینه بزرگ ‌تری داشته باشند یا این ‌که در سینه‌ های شان عدم تقارن و اختلاف سایز و اختلاف شکل وجود دارد و همچنین کسانی که بر اثر شیردهی و یا لاغر شدن سینه‌ های شان کوچک و شل شده است.
موارد منع این عمل برای کسانی است که بیماری داخلی جدی دارند یا کسانی که تصورات و انتظارات غیرعادی و غیرواقعی از این جراحی دارند و همچنین کسانی که سابقه سرطان پستان در افراد فامیل درجه یک و ۲ آن ها قویا شدید است، به علت تداخل احتمالی پروتز در تصاویر ماموگرافی بهتر است این عمل را انجام ندهند.
برای این جراحی محدوده سنی وجود ندارد و زمانی که بلوغ سینه کامل شده باشد یعنی ۱۸ سالگی به بعد، این عمل قابل انجام است. همچنین در سنین بالا و در سنین بعد از یائسگی مشکلی ایجاد نمی ‌کند.

آیا پروتزهای سیلیکونی خطرناک هستند؟

پوسته خارجی تمام پروتزها از ماده‌ ای به نام سیلیکون ساخته شده است ولی ماده پُرکننده پروتزهای مختلف با هم متفاوت است که این مواد می ‌تواند از آب نمک، ژل سیلیکون خالص که خود به دو دسته ژل ساده یا ژل منسجم تقسیم می ‌شود، ژل شکر و نمک(هیدروژلی)‌ و روغن سویا(تری لوسنت)‌ که اخیرا کشف شده و تا بررسی‌ های بیشتر مورد استفاده قرار نمی ‌گیرد، تشکیل شده باشد.
رایج ‌ترین پروتز مورد استفاده در حال حاضر ژل سیلیکونی است چرا که به خاطر نرمی ذاتی ژل سیلیکون که با طبیعت سینه سازگار است مورد استقبال بیشتری قرار گرفته است. از آن جایی که سیلیکون در مایعات بدن و همچنین به میزان زیادی در محیط اطراف ما وجود دارد سازگاری پروتزهای سیلیکونی یا بدن انسان نسبت به سایر مواد بالاتر است و هیچ مدرک علمی و قاطعی وجود ندارد که نشان دهد مواد سیلیکونی موجود در پروتزهای سینه خطر بیماری‌ های بافت ‌های همبندی یا سرطان سینه را افزایش می ‌دهد.

Leave a Reply