کهیر

کهیر

کهیر چیست؟

کهیر برجستگی شدیداً خارش دار پوست می باشد که ممکن است قسمت کوچکی از پوست بدن و یا تمام بدن را فرا گیرد. این برجستگی پوست به رنگ قرمز و یا صورتی می باشد. گاهی چندین قسمت کوچک کهیر به هم متصل شده و قسمتهای بزرگی را ایجاد می کنند. ضایعات کهیر معمولاً چند دقیقه تا چند ساعت بیشتر دوام ندارد. اگربیماری کهیرکمتراز ۲ ماه طول کشیده باشد، آن را کهیرحاد واگربیش از آن طول بکشد، آن را کهیر مزمن می نامیم .

گاهی کهیر همراه با ورم زیر پوست یا آنژیوادم رخ می دهد که این حالت بیشتر درلبها وپلکها می تواند رخ دهد . کهیرمی تواند بر اثر یک واکنش آلرژیک به برخی غذاها یا داروها یا گرده گیاهان و یا نیش حشرات رخ دهد.

انوااع بیماری

در کهیر حاد پیدا کردن علت، معمولاً مشکل بوده و نیازی به آزمایشات پیچیده جهت این کار نیست اما در کهیر مزمن می توان اقدام به بررسی آزمایشگاهی نمود تا علت پیدا شود که در۹۰ درصد موارد نیز علتی پیدا نمی شود زیرا کهیرمزمن اکثراً از نوع ایدیوپاتیک (بدون علت واضح) است.

علل و دلایل

گاهی علت کهیرفیزیکی می باشد مثلاً گرما، سرما ،آفتاب، فشار بر روی پوست،تماس با آب، ارتعاش پوست،ورزش و تعریق همه و همه می توانند در برخی افراد مستعد ایجاد ضایعات کهیری نمایند که در صورت تشخیص علت می توان با پرهیز از شرایط ایجاد کهیر، بروز آن را تا حدی کنترل نمود .

سن ابتلا به بیماری

بیماری کهیر در هرسنی می تواند رخ دهد و گاه سالها طول می کشد تا بطور کامل بهبود یابد، اما اکثراً درعرض ۲سال برطرف می شود که البته احتمال عود بیماری نیز وجود دارد.

خارش بیماری کهیر می تواند بسیار شدید بوده و فرد را از فعالیتهای روزمره خود باز دارد. گاه کهیر علامتی از حالت آنافیلاکسی یا حساسیت حاد و شدید می باشد که نیاز به درمان اورژانسی دارد. در بین بیماریهایی که می توانند باعث کهیر مزمن شوند می توان به عفونتهای مختلف ، بیماریهای تیرویید ، بیماریهای کلاژن و اسکولار و بدخیمی ها اشاره نمود.

داروهای درمانی

دربین عفونتها می توان از هپاتیت، منونوکلئوزعفونی، عفونتهای باکتریال سینوسها، دندانها، کیسه صفرا و دستگاه ادراری نام برد. از بین داروهای مؤثر در ایجاد کهیر می توان به آسپیرین و داروهای دیگر ضد التهاب غیراستروییدی و انواع آنتی بیوتیکها از جمله پنی سیلین ها اشاره نمود. البته داروها به دو روش می توانند باعث کهیر شوند یکی از راه ایجاد واکنش آلرژیک مانند آلرژی به پنی سیلین و دیگری ازطریق آزاد سازی مستقیم هیستامین که مدیاتور اصلی کهیر می باشد و آزادسازی این ماده از سلولها باعث ایجاد علائم و نشانه های کهیر می گردد. ازجمله داروهایی که با این روش ایجاد کهیر می کنند می توان به کورار، پلی میکسین و مخدرها اشاره نمود .

درمان

تنها راه قطعی در درمان کهیر، تشخیص و پیشگیری از تماس با علت محرکه ایجاد آن می باشد .

ازتماس با عوامل باعث شدت بیماری نیز باید پرهیز نمود ،  از جمله این عوامل می توان به داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی، غذاهای آماده، افزودنیهای خوراکی، گوجه فرنگی، توت فرنگی، آجیلها وشکلات اشاره نمود .

ازلوسیونهای ضدخارش مانند کالامین یا داروهای حاوی منتول یا فنول جهت کاهش خارش می توان استفاده نمود.

داروهای آنتی هیستامین خوراکی مانند هیدروکسیزین، ستیریزین، لوراتادین، سیپروهپتادین، داکسپین، سایمتیدین، رانیتیدین وداروهای مانع آزادسازی هیستامین مانند کتوتیفن ازجمله داروهای خوراکی هستند که دردرمان کهیراستفاده می شوند و با کنترل وضعیت بیمار می توان به مقدارمناسب دارو برای هربیمار پی برد.

در موارد خیلی شدید و حاد می توان ازداروهای استروییدی تزریقی نیزاستفاده نمود که هیدروکورتیزون کم عارضه ترین این نوع داروها می باشد . درمورد آنافیلاکسی یا شوک آلرژیک درمان باید در مراکز اوزژانس انجام گیرد که دراین مواقع بهترین دارو اپی نفرین می باشد که در این مراکز جهت درمان شوک استفاده می شود .

درمان کهیر مزمن نیاز به صبر و حوصله زیادی از طرف پزشک و بیمار دارد تا بتوان در یک تعامل مثبت و سازنده به بهترین درمان دست یافت و با توجه به اینکه بیماری کهیر در نهایت خودبخود بهبود می یابد، لازم است در صورتی که پس از بررسیهای آزمایشگاهی علتی برای کهیر پیدا نشد به بیمار اطمینان داد که می توان با داروهای مختلف بیماری را تحت کنترل درآورد تا در آینده خودبخود بهبود یابد؛ وبا آنکه داروهای مصرفی درمان قطعی بیماری نمی باشند، اما قادرند زندگی بدون کهیر را برای بیمار فراهم نمایند.

منبع: کتاب رازهای زیبایی و جوانی

خدمات تخصصی معرفی شده در این سایت صرفا جهت آگاهی و اطلاع می باشد

Leave a Reply